Babaannemin Ardından

84 yıllık koca bir çınardı..Dedemin vefatından sonra 23 yıl yalnız yaşamıştı..Yalnız değildi aslında..Evlatları bir an olsun eksikliğini hissettirmemişti babalarının..Her ne kadar dedemin yerini doldurmazsa da bir dediği iki edilmemişti bugüne kadar..Ailemizin en büyüğüydü, otoritesiydi babaannemiz..

İşte o 84 yıllık çınar birkaç gün önce veda etti bizlere. Ramazanın başıydı telefonda görüştüğümüzde. Babaanne oruç tutabiliyor musun diye sorduğumda, “oğlum Rabbim bu yıl da oruç tutmama müsaade etti, orucu benden kabul etti” diye cevap vermişti. Oruca böyle bakan babaanneme, tansiyon ve şeker hastası olmasına rağmen “sağlığın için oruç tutmayabilirsin” diyebilir miydim?

Bayram günü konuştuğumuzda tüm Ramazanı oruçlu geçirdiğini söyledi ancak sesi yorgun ve bitkin geliyordu..Yine de mutluydu. Ancak çok geçmeden böbreklerinin çalışmaması sebebiyle hastaneye kaldırıldı..Kan değerleri yüksekti ve diyalize giremiyordu..1 hafta kaldı hastanede, yoğun bakımda..Tam tüm değerleri normale döndü dediğimiz bir anda kalbi yetmedi…Bursa’da bir toplantıda aldım kara haberi..Koca çınar bize veda etmiş Rabbimize kavuşmuştu..Ömrü boyunca dedem ve birçok dostunun vefatını gören babaannem şimdi kendi bırakıp gidiyordu evlatlarını, torunlarını ve sevenlerini..

Okula başlamadan önce onun yanında kalırdık, ilkokulda okul çıkışlarında, ortaokulda ise bazı öğle aralarında yanındaydık..İstanbul’a, İzmir’e birlikte gitmiştik onunla..Bundan 6 yıl önce İstanbul’da geçirdiği ameliyatlardan sonra hastanede hep yanında olmuştum rahmetli babaannemin..

Yaptığı yemeklerin lezzetini bilmeyen yoktu babaannemin. 84 yıllık ömründe nice Ramazan sofraları, nice Bayram ziyafetleri hazırlamış binlerce kişiye harika yemeklerini sevgiyle sunmuştu..

Ailede herkesin saygı duyduğu biriydi ve büyük aileyi birarada tutan güçlü bir otoritesi vardı. Son zamanlarda eski otoritesini kaybetmeye başlamış olsa da bir gün olsun birinin kendisine saygıda kusur ettiğine şahit olmadım. Başta kızları olmak üzere evlatlarına çok düşkündü. Babam en büyük sırdaşıydı ve her türlü sıkıntısının çözümüydü, en küçük amcamın yeri ise onda başkaydı, ne de olsa en küçük evladıydı..

İşte şimdi hepimiz onsuz kalmıştık. Giderken çok büyük bir kalabalık uğurlamıştı kendisini..Seveni, ardından dua okuyanı çoktu Rahmetli babaannemin..

Nur içinde yat babaannem..Duam odur ki kabrin cennet bahçelerinden bir bahçe olsun..Tuttuğun oruçlarla cennetin Reyyan kapısı sana açılsın. Dedem ve tüm dostlarınla cennette buluşasın.. Sadak-ı cariyen hep açık kalsın ve Rabbim tüm kusur ve günahlarını bağışlayıp sana sonsuz rahmet etsin.

1 Eylül 2012, Mardin

© - 2018 www.leventsumer.com | Dr. Levent SÜMER Her Hakkı Saklıdır.